محمد نوجوان

با گذشت بيش از يک دهه از حضور گوشي تلفن همراه در بازار ايران و تغييرات مداومي که در حوزه هاي مختلف شامل حال اين بازار سردرگم و آشفته شده است، همچنان نشانه هايي از ثبات و پايداري در آن ديده نمي شود.

کاربران ايراني که همچنان تشنه برخورداري از فناوري هاي نوين در قالب يک ابزار ديجيتالي کوچک هستند به دلايل گوناگوني همچون وجود گوشي هاي قاچاق و از رده خارج، تعرفه گمرگي که قدرت خريد را با افزايش قيمت کاهش مي دهد و نيز ارائه نشدن خدمات ارزش افزوده از سوي اپراتورهاي داخلي، يا قادر نيستند به اين نوع گوشي ها دسترسي داشته باشند و يا در صورت دسترسي نمي توانند حتي از ظرفيتهاي يک گوشي معمولي استفاده کنند چه برسد به اينکه گوشي هوشمند نيز باشد.

تغيير نگرش کاربران در سطح جهاني و روي آوردن آنها به استفاده از گوشي هاي هوشمند در حالي به صورت بالفعل درآمده که خيل زيادي از کاربران داخلي به گوشي تنها به چشم وسيله اي براي رد و بدل کردن اطلاعات از طريق جادويي به نام بلوتوث نگاه ميکنند. تصور کنيد يک گوشي پيشرفته قادر است به اينترنت متصل شود، مکالمه ويدئويي داشته باشد و هزاران کاربرد ديگر، اما زماني که نتوان از آنها استفاده کرد پس نبايد و نمي توان انتظار تغيير ديدگاه در کاربران را داشته باشيم.

اما شايد تنها دليلي که سبب شده کاربران ايراني نيز تا اندازه اي به سمت و سوي استفاده از گوشي هاي تلفن همراه هوشمند که از قابليتهاي بالا و متنوع نيز بهره ميبرند روي بياورند، تبديل حس تکنولوژي گرايي به تجمل گرايي است.

لازمه استفاده از گوشي هاي هوشمند که پيچيدگي هاي خاص خود را نيز دارند دسترسي به امکاناتي است تا قابليت هاي نهفته اين گونه گوشي ها را فعال کند به عنوان نمونه تا زماني که اپراتوري در ايران نسل سوم شبکه اي موسوم به 3G را ارائه نمي دهد، نميتوان انتظار داشت گرايش کاربراني که گوشي تلفن همراه را به دليل قابليت هايش نه به خاطر پزدادن مي خرند، تغيير پيدا کند.

با اين تفاسير خواه اين قابليت ها در ايران فعال باشد و خواه نباشد رويکرد توليدکنندگان گوشي به هوشمندسازي اين کالاي پر مصرف ديجيتالي، بازارهاي بين المللي و به تبع آن ايران را نيز از حيث تاثيرات خود بي نصيب نمي گذارد و از يک طرف به مرور شاهد ورود حجم انبوهي از گوشيهاي تلفن همراه و از نوع هوشمندش هستيم و از طرف ديگر نيز با کم شدن گوشي هاي ساده مواجه مي شويم.

به نظر مي رسد ديگر راهکاري براي مقابله با اين طوفان تکنولوژي نخواهيم داشت مگر اينکه سرانجام آرزوي ديرينه کاربران محقق شده و نسل سوم شبکه اي در کشور راه اندازي شود آنگاه مي توان براي استفاده از گوشي هاي هوشمند که چندان ارزان قيمت نيز نيستند دليلي به جز تجمل گرايي مطرح کرد.

نکته اي را نيز که در اين ميان نبايد از ياد برد، بسترسازي مناسب در بعد فرهنگي استفاده از گوشي تلفن همراه است در حقيقت مي توان نوع نگرش کاربران به گوشي را ناشي از عدم فرهنگ سازي مناسب از بدو ورود گوشي تلفن همراه به کشور دانست که همچنان نيز همچون معضلي قارچ گونه بازار گوشي را آلوده کرده است.

منبع: هفته نامه عصرارتباط شماره 315